Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010
Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010
Γιορτή Μανιταριών στην Δαδιά
Κυριακή 14/11/2010
στον προαύλιο χώρο του Οικοτουριστικού κέντρου Δαδιάς
να συλλέξουμε και να γευτούμε
Μανιτάρια του Δάσους
Συλλογή Μανιταριών στις 10:00 π.μ
ξεκινάμε σε ομάδες από το Οικοτουριστικό Κέντρο Δαδιάς
για να μαζέψουμε μανιτάρια από το δάσος
Υπαίθριο Γεύμα στις 12:00 το μεσημέρι
στον προαύλιο χώρο του Οικοτουριστικού Κέντρου Δαδιάς
όπου θα ψήσουμε και θα τηγανίσουμε τα μανιτάρια
με συνοδεία ρεμπέτικης μουσικής
Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2010
ΠΑΙΣ- ταξίδι στην ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ
Samothrace, PAI 2010

Τρίτη 24 Αυγούστου 2010
Ομαδική Έκθεση- Στη Χώρα του Ποτέ
Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010
Το Κτήνος στο Φεγγάρι
Ρίτσαρντ Καλινόσκι
Θέατρο Πορεία, 2009
Γνώριζα ελάχιστα για το έργο, παρά μονάχα κάποια θετικά σχόλια για αυτό και την επανάληψή του. Το έργο είχε παιχτεί ξανά πριν από 10 χρόνια από τους ίδιους ηθοποιούς, την Ταμίλα Κουλιέβα και τον Δημητρή Τάρλοου. Και στο Θέατρο Πορεία δεν είχα ξαναπάει.
Πήγαμε λοιπόν με ένα φίλο στην λαϊκή απογευματινή παράσταση. Πήραμε τα εισιτήρια μας νωρίτερα και κάτσαμε για ένα καφεδάκι στο φουαγιέ του θεάτρου. Θέατρο μικρό αλλά φιλόξενο και ζεστό. Είχε αρκετό κόσμο, κυρίως μεγάλες ηλικίες και κάποιους νέους. Χάρηκα που το είδα γεμάτο.
Η σκηνή με ξάφνιασε. Ήταν πολύ μεγαλύτερη απ' ότι περίμενα. Μια μεγάλη σκηνή, ανοιχτή, με ύψος και βάθος. Τέλειο αίσθημα!
Η παράσταση ξεκίνησε με έναν αφηγητή. Κόλλησα για αρκετά λεπτά στην γάργαρη σα νερό προφορά του, τόσο που έπρεπε να πιέσω τον εαυτό μου να ξεκολλήσει από τα χείλη του και να παρακολουθήσει τα λεγόμενά του. Γιώργος Μπινιάρης νομίζω λέγεται, τον ηθοποιό δεν τον γνώριζα, αν και πιστεύω ότι κάπου τον έχω ξαναδεί, μια πολύ οικεία παρουσία. Γλυκιά ερμηνεία, λιτή και τρυφερή. Σαν να' ταν συγγενής μου ένοιωσα.
Μπαίνουν μετά ο κύριος Τομασιάν και το μικρό κορίτσι με τις τσάντες στο χέρι. Βασικά ήμουν τυχερή και βρισκόμουν στην πρώτη σειρά και πάντα αυτό λειτουργεί θετικά συναισθηματικά.
Οι ηθοποιοί στο πρώτο μέρος του έργου ήταν καλοί στο σύνολό τους. Η Κουλιέβα μου φάνηκε λίγο υπερβολική στις πρώτες πράξεις παίζοντας ένα μικρό κορίτσι, βέβαια αυτό από μια άποψη ήταν θετικό. Στο δεύτερο μέρος όπου τα χρόνια έχουνε περάσει αρκετά η πιο βαριά και κουρασμένη ερμηνεία της πείθει περισσότερο. Γενικά στο έργο η Κουλιέβα έπαιξε πολύ καλά, ξεκινώντας με μια ερμηνεία αφελή και ανάλαφρη σε μια ερμηνεία στιβαρή και σοβαρή στο τέλος του έργου.
Ο Τάρλοου λιτός κι αυτός, έπαιξε σταθερά τον ρόλο του συντηρητικού και ώρες ώρες ψυχρού συζύγου. Τα ξεσπάσματά του θα τα περίμενα λίγο πιο "άγρια" και αντρίκια. ¨Ηταν κάποιες φορές που το έργο θα το επέτρεπε πιστεύω να συμβεί.
Κάπου στον τελευταίο μονόλογο του που διηγείται τον θάνατο των γονιών του, θα ήθελα να μην κοίταζε το κοινό, μιας και στο έργο υποτίθεται ότι μιλά στην γυναίκα του και όχι σε εμάς. Ο αφηγητής να μας κοιτά μιας και αυτός είναι ο ρόλος του, αλλά σε εκείνο το σημείο τον ήθελα λίγο πιο πολύ κλεισμένο στον εαυτό του. Βέβαια αυτό είναι σκηνοθετικό θέμα, μιας και πιστεύω ότι ο σκηνοθέτης θέλησε να δώσει έμφαση στα λόγια του και στη συγκλονιστική περιγραφή του άνδρα που μας κοιτά στα μάτι προκαλώντας μας συγκίνηση. Που το πετυχαίνει σε αρκετά σημεία το καλογραμμένο έργο του Ρίτσαρντ Καλινόσκι.
Ο πιτσιρικάς έπαιξε πολύ καλά τον ρόλο του παιδιού του δρόμου.
Τα σκηνικά ήταν όμορφα και λειτουργικά. Οι τέσσερις πόρτες σημαντικό κομμάτι του έργου που κλείνουν τον καθένα ήρωα στο δικό του δωμάτιο αναμνήσεων, συγκινήσεων εμμονών και αναγκών.
Ένα έργο απλό και συγκινητικό, σύγχρονο και γεμάτο με ουσιαστικά θέματα, όπως η σφαγή των Αρμενίων, η Αμερική της ελπίδας, η οικογένεια και η θέση της γυναίκας, η παράδοση και η θρησκεία, ο πόνος της απώλειας και η προσπάθεια των ανθρώπων που ψάχνουν στους άλλους τη λύτρωση και την ανάγκη να γεμίσουν τα "κενά", το χρέος που έχουν απέναντι στην ιστορία των προγόνων τους.
Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2009
OPEN DOORS - Έκθεση Καλλιτεχνών
Δ ε λ τ ί ο Τ ύ π ο υ
“Open Doors”
Ομαδική έκθεση αποφοίτων ΑΚΤΟ Εικαστικών Τεχνών & Φωτογραφίας
Η έκθεση Open Doors εγκαινιάζεται την Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου, ώρα 20:30 στο THISSION LOFTS (Πειραιώς 123, Γκάζι) και περιλαμβάνει εγκαταστάσεις, video, ζωγραφική και φωτογραφία, έργα που φιλοτέχνησαν απόφοιτοι από τους τομείς Εικαστικών Τεχνών και Φωτογραφίας του ΑΚΤΟ.
Ο τίτλος της έκθεσης παραπέμπει… σε μια πρόσκληση και μία πρόκληση. Πρόσκληση σε ένα δυνητικό εργαστήριο, όπου το κοινό μπορεί να συναντήσει τους νέους καλλιτέχνες, και τον ιδιαίτερο τρόπο, που υιοθετεί καθένας από αυτούς για να επεξεργαστεί τις ιδέες του, και ταυτόχρονα πρόκληση για τους ίδιους τους δημιουργούς, που βρίσκονται σε ένα διαρκώς μεταλλασσόμενο πεδίο επιλογών.
Οι νέοι καλλιτέχνες, χρησιμοποιώντας ποικίλα μέσα και μικτές τεχνικές δημιουργούν κατασκευές, σκηνοθετημένες εικόνες και εγκαταστάσεις. Θέτουν ερωτήματα που αφορούν την καθημερινότητα, τις σχέσεις, την ταυτότητα, και μία σειρά από κοινωνικά ζητήματα που μας αφορούν όλους. Με αναφορές στην καθημερινή ζωή, την επικαιρότητα, το ευρύτερο αστικό & κοινωνικό περιβάλλον, οι νέοι δημιουργοί, δίνουν τις δικές τους προτάσεις και καταθέτουν την κοινωνική τους ευαισθησία. Πάνω απ’ όλα όμως, επιχειρούν να ανοίξουν ένα δίαυλο επικοινωνίας με το κοινό, προτείνοντας ο καθένας τη δική του ερμηνεία.
Στόχος της έκθεσης είναι να λειτουργήσει σαν ένας χώρος “εργαστηρίου” με ανοιχτές πόρτες, για μια αμφίδρομη επικοινωνία, ένα βλέμμα προς τα έξω, στις ανάγκες της πολυδιάστατης σημερινής κοινωνίας.
Την έκθεση επιμελούνται η Κατερίνα Αποστολίδου (Εικαστικός | Διευθύντρια κλάδου Εικαστικών Τεχνών ΑΚΤΟ) και η Μαρία Πασχαλίδου (Εικαστικός - Φωτογράφος | Καθηγήτρια κλάδου Φωτογραφίας ΑΚΤΟ)
Διάρκεια - ώρες λειτουργίας: 10 - 18 Δεκεμβρίου 2009, καθημερινά 10:00 – 21:00.
Χορηγοί: CARTECO (Architectural Material & Design) και Diathlasis (Architectural Lighting). Υποστηρικτής η AMSTEL. Χορηγοί Επικοινωνίας: Athens VOICE, ΦΩΤΟγράφος και ελculture (για το διαδίκτυο).
Η διοργάνωση της έκθεσης εντάσσεται στη διαρκή προσπάθεια του ΑΚΤΟ για πολιτιστικές πρωτοβουλίες τις οποίες αναπτύσσει παράλληλα με το εκπαιδευτικό του έργο, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους σπουδαστές και τους αποφοίτους του να διευρύνουν τους ορίζοντές τους, ενώ ταυτόχρονα συμβάλλει στην προαγωγή της εικαστικής παιδείας και του πολιτιστικού γίγνεσθαι στον τόπο μας.
Ο ΑΚΤΟ είναι σήμερα ο μεγαλύτερος εκπαιδευτικός οργανισμός της χώρας, στον τομέα των Καλών & Εφαρμοσμένων τεχνών, του 3D Animation και των Multimedia Εφαρμογών. Αποτελεί επικυρωμένο κολέγιο του κρατικού πανεπιστημίου Middlesex του Λονδίνου, με 2.000 σπουδαστές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Μαρία Τριαλόνη
Ανναλίνα Φωτοπούλου
Κρίς Ρομπόρα
Κέλυ Φωτοπούλου
Καίτη Χαλιόρη
Ελένη Φούλια
Παναγιώτης Παναγής
Νικόλας Χασαπόπουλος
Δήμητρα Μπουρουλίτη
Πετρούλα Κρίγκου
Παναγιώτης Χοχλιώνης
Χρήστος Λιμπερόπουλος




































